 |
|
Περιοδικό
Τώρα -1985
Αρχίζει ο δεύτερος κύκλος της σειράς « Η Άγνωστη Ελληνική Φύση
« που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ των Καννών και του Μόντε Κάρλο
και αγοράστηκε από τις τηλεοράσεις της Γαλλίας, της Ιαπωνίας, Αυστραλίας, Δανίας, Καναδά και Τσεχοσλοβακίας.
Η σειρά αυτή παρουσιάζει γωνιές της Ελλάδος άγνωστες στον πολύ
κόσμο ή και άλλες περισσότερο γνωστές, οι οποίες όμως μέσα από
την κάμερα του σκηνοθέτη Δημήτρη Αναγνωστόπουλου μοιάζουν άγνωστες
ακόμη και σ’αυτούς που κατοικούν σ’αυτές.... « Πρόθεσή μου,
λέει ο δημιουργός, είναι να δείξω την ελληνική φύση μέσα από
την ίδια την φύση, στοχεύοντας με κοντινά, χαμηλά πλάνα και
αργή κίνηση, σε μιά ονειρική επαφή μαζί της. Στα ντοκιμαντέρ
μου αυτά, χρησιμοποιώ ένα λόγο περισσότερο λυρικό παρά στεγνά
επιστημονικό, γιατί πιστεύω ότι αυτός δένει με την « εσωτερική
», την αληθινή εικόνα της φύσης όπως την παρουσιάζω ».
Η πρόθεση όμως του δημιουργού δεν σταματάει εδώ. Αυτό κυρίως
που τον ενδιαφέρει είναι να ξυπνήσει στον θεατή, έστω σ’ενα δεύτερο
επίπεδο, την αγωνία για την επιβίωση της φύσης της πατρίδας του. Να του ξυπνήσει ένα προβληματισμό για την καταστροφή που γίνεται
σ’αυτό τον τόσο κρίσιμο για την ζωή μας τομέα.... « Μέσα από
την δουλειά μου προσπαθώ να καταγγείλω αυτή την αδιαφορία, όχι
μόνον των απλών ανθρώπων, αλλά και όσων έχουν καθήκον τη διαφύλαξη
του φυσικού περιβάλλοντος., Το κυνήγι, η απρογραμμάτιστη και
άλογη βιομηχανική ανάπτυξη, η άγνοια στην χρησιμοποίηση φαρμάκων
και δηλητηρίων στις καλλιέργειες, ακόμη και αυτή η αλλαγή των
κλιματολογικών συνθηκών, που πολλές φορές συμβαίνουν από την
ανθρώπινη παρέμβαση, οδηγούν τους ελληνικούς βιότοπους στον θάνατο
».
|
| |
|
Συνέντευξη στην
Έλενα Χατζηϊωάννου. (Εφημ. ΝΕΑ)
Πολύ λίγα χρήματα διαθέτει η ελληνική τηλεόραση για τα οικολογικά
ντοκιμαντέρ που καταγράφουν ότι έχει απομείνει από τη φύση της πατρίδας
μας. Ευτυχώς, πάντως, βρίσκονται σκηνοθέτες και κινηματογραφιστές
με μεράκι, που αποφασίζουν να τα γυρίσουν παρ’όλες τις δυσκολίες. Κυνηγώντας τον στόχο του ο Δημήτρης Αναγνωστόπουλος, αλώνισε
την άγνωστη φύση της Ελλάδος για τέσσερα χρόνια. Μέσα από τις παγωνιές, τη βροχή και τον καυτό ήλιο, συγκεντρώθηκε ένα υλικό πολύτιμο
και γνήσια ελληνικό... « Η επιλογή των θεμάτων είναι δική μου «, θα πει ο σκηνοθέτης, « Με την κιν/κή κάμερα καταγράψαμε το Αγρίμι
της Κρήτης, τα πουλιά της Πρέσπας, τις,εκβολές του Αχελώου,
τους Υγρότοπους της Θράκης, τα Ύδατα της Στυγός στον Χελμό, το
Δέλτα του Έβρου, τους Αργυροπελεκάνους του Αμβρακικού, και άλλα.... »... Ο Δημήτρης Αναγνωστόπουλος σπούδασε κινηματογράφο στην
Αμερική. Στα 10 χρόνια που έμεινε στις ΗΠΑ πήρε και μαθήματα Οικολογίας... « Ο κόσμος δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει την καταστροφή που
συντελείται. Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν κινηματογραφούσαμε τους
υγρότοπους της Θράκης, συναντήσαμε κυνηγούς να σκοτώνουν πουλιά
που δεν τρώγονταν, έτσι για σκοποβολή. Πέρα όμως από τους ανθρώπους
που δεν σέβονται το φυσικό περιβάλλον δεν υπάρχει συντονισμός ούτε
από το κράτος. Από τη μιά μεριά το ΥΠΕΧΩΔΕ οριοθετεί μιά προστατευόμενη
περιοχή και από την άλλη το Υπουργείο Γεωργίας ή Βιομηχανίας, ανακοινώνουν
αναπτυξιακά προγράμματα για την ίδια περιοχή «... |
| |
|
Ο Μαγικός Κόσμος
του Ελληνικού Βυθού - Συνέντευξη TV3
Μία νέα σειρά που θα προβληθεί σύντομα στη ΕΡΤ1, έχει σκοπό να
μας γνωρίσει μια συναρπαστική πλευρά της ελληνικής φύσης, τον κόσμο
του βυθού. Έχει τίτλο « Η Μαγεία του Ελληνικού Βυθού « και στην
αναζήτηση αυτή που για πρώτη φορά γίνεται στην Ελλάδα από έλληνες
δημιουργούς, θα γνωρίσουμε τον λυρικό κόσμο του βυθού την μαγευτική
του φύση και την γοητεία που κρύβει, καθώς και τις δυνατότητες
της ανθρώπινης αντοχής και επιδεξιότητας... « Η σειρά ήταν μια
πρόκληση και μιά δοκιμασία για όλους όσους έλαβαν μέρος, γιατί
δεν είχε επιχειρηθεί ποτέ κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα «, μας λέει
ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης της, Δημήτρης Αναγνωστόπουλος.
« Ήταν φυσικό να προκύψουν εμπόδια και σοβαρές δυσκολίες και πολλές
φορές έπρεπε να ξεπεράσουν όλοι τον εαυτό τους για να μπορέσουν
να ολοκληρωθούν τα γυρίσματα. Δύο πλήρη κινηματογραφικά συνεργεία, ένα εξωτερικών λήψεων και ένα υποβρυχίων λήψεων, με πέντε έμπειρους
δύτες, μεγάλο υποβρύχιο εξοπλισμό, δύο ταχύπλοα, ένα σύγχρονο
αλιευτικό σκάφος και ελικόπτερο, ήταν τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν
για τη σειρά αυτή των 7 εκπομπών, που χρειάστηκε δύο χρόνια προετοιμασίας
και πέντε μήνες εντατικά γυρίσματα «...
|
| |
|
Η
Ελλάδα του Ήλιου - Συνέντευξη στην Κ.Πλασσαρά
(Τηλέραμα)
Δημήτρη μίλησέ μας γι’αυτή την καινούργια δουλειά σου... « Η σειρά
αποτελείται από 16 ημίωρα ντοκιμαντέρ. Ένα ταξίδι, που ξεκινά
από τα πιο πρωτόγονα τοπία στον ελληνικό χώρο, όπως είναι ο αρχέγονος
ηφαιστειακός χώρος της Νισύρου και ο ονειρικός κόσμος του σπηλαίου
των Λιμνών, ένα από τα εντυπωσιακότερα σπήλαια του κόσμου με 13
κλιμακωτές λίμνες και κρυστάλλινους καταρράχτες, για να συνεχιστεί
το ταξίδι με τα στοιχεία που δίνουν στην ελληνική φύση την ποιητική
ομορφιά της αλλά και την σπάνια ιδιομορφία της : τα άπειρα ενδημικά
αγριολούλουδα και βότανα που στολίζουν τις κορφές των βουνών, τις
Πεταλούδες της Ρόδου και τις υδρόβιες κοινωνίες των πουλιών που
βρίσκουν ιδανικό καταφύγιο στις λίμνες και τα δέλτα των μεγάλων
ποταμών...»...Μου δίνεις την εντύπωση ότι είσαι ένας « τροβαδούρος
« της ελληνικής φύσης, ένας περιηγητής που θέλει να μας τραγουδήσει
για την « ομορφιά και τα πάθη « κάποιας αγαπημένης.
Ωστόσο πιστεύω ότι αυτό είναι το πρώτο επίπεδο, ενώ το κυρίαρχο
στοιχείο είναι η αγωνία σου για ένα όχι ρόδινο μέλλον, μια καλυμμένη
με ήρεμους τόνους οργή για την καταστροφή της ελληνικής φύσης,
κι ότι κυρίως σ’ενδιαφέρει, είναι πώς να σταματήσει ο κατήφορος. Αναρωτιέμαι λοιπόν γιατί διάλεξες αυτόν τον ήπιο τρόπο. Ένα «
σκληρό « ντοκιμαντέρ με αδιάσειστα επιστημονικά στοιχεία που θα
προκαλούσαν σοκ, δεν θα ήταν πιο αποτελεσματικό ;.... « Με αυτά
τα ντοκιμαντέρ προσπαθώ να ολοκληρώσω τον κύκλο που άρχισε με την
« Άγνωστη Ελληνική Φύση « πριν 6 Χρόνια. Υπάρχει το ίδιο λυρικό
στοιχείο στην εικόνα και την μουσική. Μόνο που η εικόνα συνοδεύεται
τώρα και από ένα « συμπαντικό « οικολογικό κείμενο που εκφράζει
την αρμονία, την αγάπη και την ευφυΐα που υπάρχει μέσα στην φύση, καθώς και την αγωνία για τον ορατό πλέον κίνδυνο της καταστροφής
του φυσικού περιβάλλοντος. Προτίμησα να δείξω την ομορφιά, την
αρμονία και την γαλήνη στην φύση, επειδή πιστεύω ότι αυτά τα στοιχεία
έχουν από μόνα τους μιά τεράστια δύναμη που μπορεί να μας ευαισθητοποιήσει. Αρκεί να μάθουμε να παρατηρούμε γύρω μας, να « βλέπουμε «, όχι
απλώς να κοιτάζουμε. Θέλω να ελπίζω ότι έτσι ο τηλεθεατής θα συνειδητοποιήσει
ότι έχει χρέος να διαφυλάξει το φυσικό περιβάλλον του τόπου του, που άλλωστε και ο ίδιος αποτελεί μέρος αυτού του περιβάλλοντος
«....
|
| |
|
ΚΟΚΚΙΝΟ
- ΚΙΤΡΙΝΟ - ΜΠΛΕ.... της Μαίρης Πρωτογήρου
(TV3)
Πολύ καλή δουλειά, ικανή να παρασύρει τα παιδιά στο μαγικό κόσμο
της εικαστικής τέχνης, να τους διδάξει τα μυστικά της και να τους
συστήσει εκείνους που την υπηρετούν. Μας άρεσε ιδιαίτερα ο ζωγράφος
που εμπνεύστηκε από τα σχέδια των παιδιών, που πήρε τα χρώματα
που εκείνα χρησιμοποίησαν για να φτιάξει το έργο που υπέγραψε.
|
| |
|
Η Ελλάδα του Ηλιου - Εθνος 19/4/90
Σήμερα η στήλη μας θα σταθεί σε μία εκπομπή της Τρίτης, στην ΕΤ2, που είναι όχι μόνον ισάξια των ξένων ντοκιμαντέρ, αλλά καλύτερη. Είναι η εκπομπή « Η Ελλάδα του Ήλιου « που έχει πάρει το βραβείο
της Γενικής Γραμματείας Λαϊκής Επιμόρφωσης. Τα θέματά της είναι
άγνωστα τοπία της ωραίας φύσης της χώρας μας. Αυτά που μόνο ένας
φακός ιδιαίτερα τολμηρός, ερευνητικός και ανήσυχος, ένας επιστημονικός
φακός, μπορεί να καταγράψει. Θέμα της εκπομπής της Τρίτης ήταν
το ιδιόμορφο και εξωτικό νησί της Νισύρου, ολόκληρο φτιαγμένο από
ηφαιστειογενή πετρώματα, πάνω στα οποία οργιάζει μια μαγευτική
χλωρίδα. Θαυμάσια η φωτογραφία του Σταμάτη Γιαννούλη, στέκεται
στα μεγαλόπρεπα σχήματα του αρχέγονου ηφαιστείου που μοιάζουν με
ερειπωμένα μαύρα κάστρα, στις τρύπες που βγάζουν ατμούς και θειάφι, στα πορφυρένια χρώματα του ουρανού, μας πείθει ότι πραγματικά
πρόκειται για ένα συναρπαστικό νησί. Το σενάριο και η σκηνοθεσία
είναι του Δημήτρη Αναγνωστόπουλου, που έγραψε ένα κείμενο ουσίας
και διαφωτιστικό για την ιστορία, την γεωμορφολογία και το φυσικό
περιβάλλον το νησιού. Σ’αυτά τα ντοκιμαντέρ της άγριας και αμόλευτης
φύσης, μεγάλο ρόλο παίζει εκτός από το κείμενο και την φωτογραφία, ο παρουσιαστής. Ο Σπύρος Παπαδόπουλος μιλάει σε πρώτο πλάνο στον
φακό κι είναι φυσικός, ζωντανός, συμμετέχων στο θέμα και θέαμα
και αποτελώντας ένα συμπλήρωμά του. Στην εκπομπή τέλος, δεν μπορεί
παρά να παρατηρήσει κανείς και την σπουδαία ηχοληψία. Η θάλασσα
που τρώει τα βράχια, ο θόρυβος των υπόγειων ατμών, τα θαλασσοπούλια. Η ΕΤ2 μπορεί να μην έχει την ακροαματικότητα που επιθυμεί, μπορεί
όμως κανείς να βρει σ’αυτήν προγράμματα ποιότητας που δεν θα βρει
αλλού. |
| |
|
Πρόλογοι
Στον Καινούργιο Αιώνα -
Κριτική της Πόπης Διαμαντάκου ( Καθημερινή )
..... Μία από τις ελάχιστες εκπομπές που μας θυμίζει τη χαρά
του ουσιαστικού διαλόγου είναι οι « Πρόλογοι στον Καινούργιο Αιώνα
« της ΕΤ2. Οικοδεσπότης ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος, σε σκηνοθεσία
Δημήτρη Αναγνωστόπουλου. Καλεσμένοι του προσωπικότητες του πνεύματος, θεωρητικοί, επιστήμονες ή και καλλιτέχνες, οι οποίοι διέγνωσαν
και ερμήνευσαν ο καθένας από την σκοπιά του τα μεγάλα γεγονότα
της εποχής μας και προχώρησαν τη σκέψη. Ζακλίν ντε Ρομιγύ, Χόρχε
Σεμπρούν, Εντγκάρ Μορέν, Ζακ Λακαριέρ, ήταν μερικοί από τους
συνομιλητές του Πατρίκιου που ξεδίπλωσαν την σκέψη τους στην εκπομπή. Ο θεατής απολαμβάνει κάθε φράση, γιατί είναι και μιά μικρή
αποκάλυψη, μια προσφορά στη γνώση, ακόμη κι αν υπάρχουν απόψεις
με τις οποίες διαφωνεί. Κυρίως όμως δεν αισθάνεται την έλλειψη
του θεάματος, μια και δεν υπάρχει καλύτερος σκηνοθέτης από την
ίδια την σκέψη.
|
|
