ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ


Διαθέσιμα σε BETA SP, DVD και VHS VIDEO PAL.

ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ – Η Σοφία της Αθηνάς
( Ανταύγειες ενός Χρυσού Παρελθόντος )

Η Ακρόπολις είναι η τελευταία λέξη της αρχιτεκτονικής. Θαυμάζεις τα ύψη, τα πλάτη, τους μαρμάρινους όγκους, τα περιγράμματα, τα κενά, την τοποθέτηση και την απόσταση της μιάς κολώνας από την άλλη του Παρθενώνα. Το φώς που ξεχειλίζει απ’αυτό το μνημείο μαζί με τη δημιουργική πνοή του καλλιτέχνη, είναι το νεύρο της ελληνικής πλαστικής.

ΔΕΛΦΟΙ – Στο Ιερό των Χρησμών

Σε κανένα άλλο ελληνικό χώρο δεν συμπυκνώνεται σε λίγα μέτρα γής η ιστορική μνήμη ολόκληρου του αρχαίου ελληνισμού.
Μόνο στους Δελφούς διασταυρώνεται η γένεση της πόλης με τους αριστοκράτες, τους τυράνους των Αρχαϊκών χρόνων και το μεγάλο αποικισμό.
Στους Δελφούς καθρεφτίζεται η εφήμερη λάμψη της Αθηναϊκής Δημοκρατίας και τα αδελφοκτόνα πάθη.
Και πάλι στους Δελφούς υποφώσκει η ελληνιστική αναλαμπή, με τον Μεγαλέξανδρο της παράδοσης μέσα στο άδυτο του ναού του Απόλλωνα να τραβά βίαια το χέρι της Πυθίας, για να του δώσει το χρησμό που θέλει.
Οι Δελφοί δεν ήταν μόνο η ζώσα ελληνική ιστορία, αλλά και το απαύγασμα της αρχαίας ελληνικής τέχνης.
Εκατοντάδες ήταν τα χάλκινα και τα μαρμάρινα αγάλματα, τα συμπλέγματα και οι ανδριάντες, πολλά τα αρχιτεκτονικά γλυπτά, τα αετώματα και οι μετόπες.
Για να κοσμίσουν το τέμενος του Απόλλωνα εργάστηκαν πολλές γενιές καλλιτεχνών, πολλοί γλύπτες και ζωγράφοι.
Το χρυσό άγαλμα του Ήλιου ακτινοβολούσε στον δελφικό ήλιο.
Η λύρα του Απόλλωνα και οι Μούσες είχαν μετατρέψει τους Δελφούς σ’ένα παγκόσμιο για την εποχή, καλλιτεχνικό κέντρο, ένα μοναδικό υπαίθριο μουσείο.

ΟΛΥΜΠΙΑ – Ο Κάλλιστος Τόπος

Υπάρχουν τοπία που μιλούν για τους θεούς όπου οι θεοί μιλούν στον άνθρωπο. Όταν ο κόσμος ήταν ακόμα νέος και γεμάτος θεούς τέτοιους χώρους, φορτωμένους με νόημα, διάλεγαν οι Έλληνες για να επικοινωνήσουν μαζί τους.
Συγκεντρώνονταν όλοι γύρω από τον βωμό του Ολύμπιου Δία, που έφεραν στις αρχές της ιστορίας από το βορρά οι Ηλείοι και ίδρυσε στη δασωμένη Άλτη ο Ηρακλής.
Η επίσκεψη στην Ολυμπία είναι η επιστροφή στον γνήσιο κόσμο, στον θαυμαστό χώρο όπου, μέσα από την φυσική προσπάθεια, καλλιεργήθηκε η ομορφιά του ανθρώπινου σώματος και μέσα από την ευγενική άμιλλα, το αγωνιστικό ήθος και η ιδέα της ειρήνης.

ΔΗΛΟΣ - Στο Φώς του Απόλλωνα

Στο κέντρο του Αγαίου βρίσκεται η Δήλος , ένας ξερόβραχος από γρανίτη που τον δέρνει αλύπητα, τις περισσότερες μέρες του χρόνου, η θάλασσα ξεσηκωμένη από τα μελτέμια.
Ολόγυρά της, σαν σε μαγικό κύκλο, ξεφυτρώνουν από τα νερά τα άλλα νησιά, οι Κυκλάδες.
Τίποτα δεν θα δικαιολογούσε τη λαμπρή Μοίρα που της επιφύλλαξε η Ιστορία . Τίποτα, εκτός από την εύνοια του Μεγάλου Θεού, του Απόλλωνα που την διάλεξε για γενέθλια γή του.

ΚΝΩΣΟΣ – Στην Αυλή του Βασιλιά της Θάλασσας

Η λέξη ΚΝΩΣΟΣ είναι σήμερα σχεδόν ταυτόσημη με το αναστηλωμένο, δαιδαλώδες, μινωϊκό ανάκτορο. Ο μύθος θέλει το βασιλιά Μίνωα ως τον σοφότερο των κατοίκων της πόλης-κράτους της Κνωσού. Ο Μινώταυρος και ο Λαβύρινθος, οι επτά νέες και οι επτά νέοι που έφταναν από την Αθήνα, φόρος υποτέλειας στο Μίνωα, ο Αθηναίος Θησέας που με την βοήθεια της Αριάδνης απαλλάσσει την πόλη του από αυτόν τον φόρο αίματος, αποτελούν πάντα σημαντικό κεφάλαιο της Ελληνικής μυθολογίας.
Πέρα από την μυθολογία, όμως, το ανάκτορο της Κνωσού αποτελεί αδιάψευστο τεκμήριο του πολιτισμού που άκμασε εκεί και αποδεικνύει τη συνεχή ανθρώπινη παρουσία στο χώρο επί οκτώ χιλιάδες χρόνια, από το 6000π.Χ. έως τις μέρες μας.
Σ’αυτό το διάστημα αναπτύχθηκε ένας μοναδικός για την εποχή πολιτισμός, με εξαιρετικής ποιότητας οικήματα, πρωτόγνωρο δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης, ίση συμμετοχή ανδρών και γυναικών στη θρησκευτική και κοινωνική ζωή, με έργα ύψιστης αισθητικής και καλλιτεχνικής αξίας.

ΘΗΡΑ – Η Αυτοκρατορία του Αιγαίου

Ένας μαυροκόκκινος βράχος καταμεσίς στο Αιγαίο, ότι απέμεινε από τη Γή που χάθηκε στην άβυσσο μετά από μια τρομακτική έκρηξη του ηφαιστείου στα μέσα της δεύτερης χιλιετίας π.Χ., κρύβει στα σπλάχνα του ανεκτίμητα έργα τέχνης ενός πανάρχαιου πολιτισμού, που ανασύρονται κομμάτι κομμάτι μέσα από τη στάχτη.

ΔΙΟΝ – Η Ιερή Πόλις

Στους χάρτες του 17ου και 18ου αιώνος σημειώνεται ένα παράξενο τοπωνύμιο : « Στα Διά », στις ανατολικές υπώρειες του Ολύμπου, εκεί όπου βρισκόταν ο απέραντος ερειπιώνας της ιερής πόλης των Μακεδόνων, τον τόπο που ονόμασαν Δίον συνδέοντας την ύπαρξή του με τον Ολύμπιον Δία.
Η αρχαιολογική σκαπάνη ξύπνησε τον θαυμαστό κόσμο του Δίου και έβγαλε στο φώς, ιερά και τεμένη, ναούς, αγάλματα θεών και ανθρώπων, επιγραφές, δημόσια κτίρια και ιδιωτικές επαύλεις έκτακτης κομψότητας και πλούτου, και όλα μαζί αποτέλεσαν τις πολύτιμες ψηφίδες που συνέθεσαν για πολλούς αιώνες σαν ένα πολύτιμο, λαμπερό ψηφιδωτό την ιστορία στον πιο ιερό τόπο της αρχαίας Μακεδονίας.
Νεκροπόλεις των γεωμετρικών χρόνων. Στις υπώρειες του Ολύμπου, δυτικά του Δίου, σώθηκαν ανέπαφοι οι τάφοι και ακέραια τα κτερίσματά τους.

ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ – Αναζητώντας τους Μεγάλους Θεούς

Η ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ, ένα νησί στις παρυφές του αρχαίου ελληνικού κόσμου, θεωρείται ο τόπος που οι θεοί συνάντησαν τους ανθρώπους. Ένα θρησκευτικό κέντρο που ίδρυσε ο ίδιος ο Δίας.
Τα Μυστήρια της Σαμοθράκης ακτινοβόλησαν στην διάρκεια της ελληνικής και ρωμαϊκής αρχαιότητας, αλλά κατάφεραν, χάρη κυρίως στη γραπτή παράδοση, να διατηρήσουν μιά διαχρονική γοητεία.
Οι Μεγάλοι Θεοί της Σαμοθράκης, εμπνέουν τους ανασκαφείς του Ιερούγια πάρα πολλά χρόνια, και συνάμα επηρεάζουν την ανασκαφική πρακτική.
Η ταυτότητα και η φύση των Θεών της Σαμοθράκης παραμένει αινιγματική.

Η ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

Διαθέσιμα σε BETA SP, DVD και VHS VIDEO PAL.

ΜΥΣΤΡΑΣ – Το Λυκόφως του Βυζαντίου

Όταν, ξεκινώντας από τη Σπάρτη, πλησιάζεις τον γιγάντιο Ταϋγετο, αρχίζει να ξεκαθαρίζει στη ρίζα του σιγά-σιγά η κωνική μορφή του Μυστρά, με το αυστηρό περίγραμμα και τα δαντελωτά ερείπια, όλη ήρεμο μεγαλείο. Φτάνεις κοντά και σχεδόν ξαφνικά προβάλλει η μεσαιωνική πολιτεία, απλωμένη στην πλαγιά, ανάγλυφη κι ατόφια. Χαμηλά, πίσω από το τείχος, ορθώνονται εκκλησίες και μοναστήρια, σπίτια αρχοντικά δίπατα και τρίπατα και, ψηλότερα, ξεχωρίζουν τα παλάτια και άλλες εκκλησίες και άλλα σπίτια αμέτρητα. Στην κορφή, περήφανος πολέμαρχος, στέκει το άπαρτο κάστρο.

ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ - Η Καστροπολιτεία

« Ετούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή » .
Χιλιοκατακτημένος κι απόρθητος αυτός ο βράχος , είναι αυστηρός , δεν επιτρέπει γραφικότητες .
Αυστηρός και τόσο οικείος όμως . Γιατί κουβαλάει ολοζώντανη την ιστορία , χωρίς να μοιάζει με μνημείο .
Με τα παλιά λιθάρια χτίζουνε τα σπίτια τους ακόμα οι άνθρωποι και περνώντας μέσα από τα πανάρχαια τείχη σταματούνε μια στιγμή να κοιτάξουν μέσα από τις πολεμίστρες τον μεγάλο κόκκινο ήλιο να αναδύεται απ’τη θάλασσα .
« Ετούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή » .
Είναι η Μονεμβασιά του Γιάννη Ρίτσου , που αποκρυπτογράφησε τη σιωπή και τη δόξασε με τον δικό του λόγο .Καταγράφοντας τις τιτανικές μορφές και τις πελαγίσιες αύρες , κατάφερε με τον καιρό να κάνει αυτόν τον τόπο , με τα σπίτια του , τις εκκλησιές του , τις καμάρες , τις πολεμίστρες , τα κοιτάσματα αρχαίων πολιτισμών . . . μικρογραφία ολόκληρης της Ελλάδος , κι ακόμα μικρογραφία ολόκληρου του κόσμου .

ΣΤΡΟΦΑΔΕΣ ΝΗΣΟΙ – Τα Νησιά του Ανέμου και της Αγιότητας

Οι Στροφάδες έχουν μιά ξεχωριστή θέση στην ποικιλομορφία της ελληνικής φύσης . Είναι ένας σημαντικότατος βιότοπος , πέρασμα για εκατομμύρια πουλιά κατά την αποδημία τους , ενώ πολλά άλλα σπάνια είδη διαλέγουν να μείνουν εδώ για να φωλιάσουν και να μεγαλώσουν τα μικρά τους . Τα νησιά είναι διάσπαρτα από μεγάλης αξίας και ποικιλίας παλαιοντολογικά ευρήματα . Αποτελούν ένα στολίδι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς , χάρις στο θαυμάσιο βυζαντινό τους μοναστήρι , μνημείο του 12ου αιώνα . Εδώ έχουν καταγραφεί περίπου 250 είδη χλωρίδας , ενώ η ιδιόμορφη πανίδα τους συμπληρώνεται από την μόνιμη παρουσία της θαλάσσιας χελώνας και των δελφινιών .